Uzman olmak için Şimdi başvurun.
✕Hocam ben yirmi beş yaşında üç yıllık evli ve bir evlat sahibi anneyim. Düzenli Kur’an okumam zikirlerim ve azıcık da okuduğum kitaplarım dışında yapabildiğim hiçbir şey yok. Eşimle evlilik aşamamda gözüm o kadar kapalıydı ki evlendikten sonra başıma taş düştü sandım. Görünüşte eşim namaz kılan zekât veren sakal bırakan ve harama helale dikkat eden bir insan ama ilim yönünde çaba yok. Olsa bile sürekli rahatlığı çok sevdiğini söyleyip beni bunaltıyor. Benim ise bir kitap okumak için tek vaktim çocuğum uyuduktan sonra oluyor onda da eşim beni yanında istiyor. Her şeyde çok üşengeç davranıyor ve çocuk bakımında yardımcı olmamak için destanlar yazıyor. Herkes görevini yapacak ben çabuk yorulan bir adamım güçlü değilim dinlenmem lazım diyor. Eşimden soğumamak için çok çabalıyorum ama çok bunalıyorum ve kendimi yiyip bitiriyorum. Biz bu kadar tembelken cenneti nasıl kazanacağız? Zaten ilim öğrenme isteğim ve maneviyatım yeni yeni olmuşken eşimle olan imtihanım beni çok yıpratıyor. Evlilik ve dünya çok zormuş. Ne olur sizden nasihat ve dualar istiyorum bana yol gösterin hocam.
Evlilik kararı verirken basiretli davranamamışsın bunun bir yorumu olabilir ama anne olduktan sonra vereceğin kararlarında yine basiretsiz davranırsan bunun anlamlı bir yorumu olamaz. Zannederim kendini bile bile yıpratacak bir takıntı içindesin. Şunları tavsiye edebilirim sana: