2556-)
Sonra Eş-as ibn Kays bulunduğu yerden çıkıp bizim yanımıza geldi de: Ebû Abdirrahmân size ne tahdîs ediyor? dedi. Râvî dedi ki: Biz onunla konuştuk. Râvî dedi ki: Eş-as: Ebû Abdirrahmân doğru söyledi. Yemîn olsun ki bu âyet benim hakkımda indirildi. Benimle bir adam arasında bir kuyu hakkında bir çekişme vardı. Rasûlüllah-a muhakeme olduk. Rasûlüllah (sallallahü aleyhi ve sellem): "Şahidin yahut onun yemini" buyurdu. Ben: O takdirde bu zât(doğru eğri) aldırmayarak yemîn eder dedim. üzerine Rasûlüllah: “Her kim yemininde fâcir (yani yalancı) olduğu hâlde yemini ile bir malı hakk etmek için yalan bir yeminle yemin ederse Allah-a kendisine öfke edici hâlde kavuşur"buyurdu. bunun tasdikini de indirdi. SonraRasûlüllah bu Âlu İmrân: 77. âyetini sonuna kadar okudu: "Hakikat Allah-a olan ahidlerine ve yeminlerine bedel az bir bahâyı satın alanlar; işte onlar; Onlar için âhirette hiçbir nasîb yoktur. Allah kıyâmet günü onlarla konuşmaz onlara bakmaz onları temize çıkarmaz- Onlar için pek acıklı bir azâb vardır".
Kaynak: Sahîh-i Buhârî Kitâbu-r-rehn
Konu: Bâb: Rehin Veren Rehin Alan Ve Bunun Benzeri Kimseler İhtilâf Ettikleri Zaman Beyyine Davacıya Yemîn İse Davalıya Ait Olur.