4800-)
Abdullah ibnu Ebî Muleyke tahdîs edip şöyle demiştir: Âişe(ölüm sıkıntısından) mağlûb olmuş bir hâlde iken ölümünden önce huzuruna girmek için İbn Abbâs izin istedi. Âişe: Bana sena edilmesinden endîşe ediyorum dedi (de izin vermek istemedi). İzin isteyenRasûlüllah-ın amcasının oğlu ve müslümânların önde gelenlerindendir denildi. sefer Âişe: Ona izin verin girsin dedi. Abbâs Âişe-nin yanına girdikten sonra: Kendini nasıl hissediyorsun? Diye hâlini sordu. Eğer Allah-a takvâlı olursam hayırdayım diye cevâb verdi. İbn Abbâs da: İnşâallah sen hayırla berabersin. Rasûlüllah-ın zevcesisin. Rasûlüllah senden başka bir bakire ile evlenmedi. (İftira kıssasından dolayı) senin hüccetin gökten indi dedi. Abbâs ziyaretini bitirip dışarı çıkarken içeriye Abdullah ibnu-z-Zubeyr girdi. Âişe ona: Yanıma Abdullah ibnu Abbâs girdi de beni sena edip övdü. Halbuki ben unutulmuş birşey olmamı (yani zikredilir birşey olmamamı) arzu etmişimdir dedi